Dato’ Haji Husam Musa

Beliau mendapat pendidikan awal di Sekolah Rendah Kota, Kota Bharu (1965-1971). Kemudian di Sekolah Menengah Sultan Ismail, Kota Bharu (1972-1975). Seterusnya di Maktab Sultan Ismail (1976-1979). Beliau meneruskan pengajian tinggi di Universiti Malaya (1980-1983) dan mengikuti kursus Bahasa Arab di Jordan (1987).

Di Universiti Malaya, beliau menuntut dalam jurusan Ekonomi di Fakulti Ekonomi dan Pentadbiran. Beliau juga merupakan ahli PMIUM dan pernah dilantik menjadi EXCO MPMUM sesi 82/83 di bawah pimpinan Presiden Shabery Cheek dan Setiausaha Agung Puad Zarkashi. Husam adalah junior kepada Shabery Cheek dan Puad Zarkashi di UM.

Dato’ Husam Musa pernah dilantik menjadi Setiausaha Akhbar Menteri Besar Kelantan (1990-1993). Kemudian Setiausaha Politik Menteri Besar Kelantan (1993-1999).

Beliau juga pernah dipilih menjadi Ketua Pemuda PAS Kawasan Kota Bharu (1985-1987).Kemudian Ketua Pemuda PAS Negeri Kelantan (1996-1999) dan Naib YDP PAS Kawasan Kota Bharu (1999). Antara jawatan parti yang disandang ialah Ahli Jawatankuasa Kerja PAS Pusat,YDP PAS Kawasan Kubang Kerian dan Naib Presiden PAS (2005-09).

Pada tahun 2009, beliau telah menawarkan diri untuk bertanding jawatan Timbalan Presiden PAS namun tewas kepada Ustaz Nasharuddin Mat Isa. Kini, beliau dilantik sebagai Ahli Jawatan Kuasa Kerja PAS Pusat.

Beliau menjadi Ahli Parlimen Kubang Kerian (1999 – 04) setelah menang dalam Pilihan Raya Umum Malaysia 1999.Pada penggal 1999 – 2004, YB Husam adalah MP PAS yang paling disegani di Dewan Rakyat kerana hujahnya yang analitikal dan tajam. Pada tahun 2003, beliau diiktiraf sebagai ‘Newsmaker of The Year’ oleh akhbar online Malaysiakini.

Ketika itu juga, beliau dilihat berpotensi menggantikan Menteri Besar Kelantan Datuk Nik Abdul Aziz Nik Mat. Lalu Husam Musa diminta bertanding di peringkat Dewan Undangan Negeri Kelantan. Beliau terpilih menjadi ADUN Kijang, Kelantan Darul Naim (2004 – 08) selepas menang Pilihan Raya Umum Malaysia 2004. Dalam Pilihan Raya Umum Malaysia 2008 beliau bertanding di Salor dan dipilih menjadi ADUN Salor.

Dalam kerajaan PAS di Kelantan , Husam Musa ditugaskan sebagai Pengerusi Jawatankuasa Perancangan Ekonomi, Kewangan dan Kebajikan Negeri Kelantan Darul Naim (2008 – kini).

Pada November 2007, Husam Musa dikaitkan dengan rasuah dan penyelewengan oleh YB Dato’ Norzula Mat Diah dan ADUN Bukit Bunga Muhd Adhan Kechik . Namun, pada 1 Jun 2009, dua ADUN ini menarik balik tuduhan dan menyiarkan permohonan maaf mereka di dalam Berita Harian.

(Rujukan – Wikipedia, Laman web www.husammusa.com)

Datuk Seri Anwar bin Datuk Ibrahim Abdul Rahman

Dalam tahun 1999, beliau telah dijatuhkan hukuman penjara sehingga enam tahun kerana didapati bersalah di atas kesalahan penyalahgunaan kuasa. Pada tahun 2000, iaitu selama sembilan tahun kerana didakwa melakukan kesalahan di luar tabii (liwat).

Walau bagaimanapun, dalam tahun 2004, mahkamah tertinggi Malaysia, Mahkamah Persekutuan telah membalikkan sabitan kesalahan kedua dan dia telah dibebaskan. Sebaliknya dalam bulan Julai 2008, beliau telah ditahan sekali lagi atas tuduhan dakwaan bahawa beliau telah meliwat seorang penolongnya.

Anwar merupakan satu-satunya rakyat Malaysia yang termasuk di dalam senarai 100 orang yang paling berpengaruh di dunia oleh majalah Time.

Setelah boleh kembali berpolitik, Anwar telah berjaya memenangi kerusi Permatang Pauh pada pilihan raya kecil 26 Ogos 2008. Beliau menang dengan majoriti lebih 15 ribu undi, menewaskan calon BN yang juga ADUN Seberang Jaya, Arif Shah Omar Shah dan calon AKIM Hanafi Mamat.

Beliau dilahirkan pada 10 Ogos 1947 di Ceruk Tok Kun, Bukit Mertajam, Pulau Pinang. Anwar bermaksud ‘bercahaya’. Ayahnya Datuk Haji Ibrahim bin Abdul Rahman adalah merupakan bekas ahli Parlimen dan Setiausaha Parlimen Kementerian Kesihatan Malaysia. Manakala ibunya Che Yan Hussein merupakan ahli pidato Pergerakan Wanita UMNO. Anwar sering dibawa ke majlis-majlis ceramah wanita.

Semasa kecil, beliau bersekolah rendah di Sekolah Kebangsaan Stowell, Bukit Mertajam, Pulau Pinang. Kemudian, beliau meneruskan pengajian persekolahan menengahnya di Maktab Melayu Kuala Kangsar (MCKK) dari tahun 1960 hingga 1966. Semasa di MCKK, beliau aktif dalam Persatuan Bahasa Melayu dan wakil pemidato sekolahnya. Beliau juga pernah dilantik sebagai Ketua Pengawas MCKK. Semasa di MCKK, Anwar mengenali Sanusi Junid, Kamaruddin Jaafar dan Yahaya Ahmad.

Selepas itu pada tahun 1967, beliau melanjutkan pelajaran tinggi di Universiti Malaya dalam Pengajian Melayu (Sastera). Beliau pernah dilantik menjadi Exco PMIUM.

Pada tahun 1968, beliau dilantik  menjadi Presiden Persatuan Bahasa Melayu PBMUM) dan juga Presiden Persatuan Kebangsaan Penuntut Muslim Malaysia (PKPIM). Pada tahun 1971, beliau menubuhkan Angkatan Belia Islam Malaysia , ABIM dengan rakan-rakan daripada MCKK dahulu.

Anwar Ibrahim pernah ditahan di bawah Akta Keselamatan Dalam Negeri,ISA 1974-1976 kerana demonstrasi jalanan di Universiti Malaya berhubung kemiskinan tragis di Baling, Kedah. Penduduk pedalaman Baling dibiarkan ‘reput’ kerana dipercayai tempat persembunyian komunis. Anwar pernah berada di pentas PAS dan mengkritik Tunku Abdul Rahman berhubung Akta Keselamatan Dalam Negeri, Akta Pertubuhan, kemiskinan, ekonomi dan lain-lain.Anwar Ibrahim meninggalkan Angkatan Belia Islam Malaysia ( ABIM ) pada 29 Mac 1982 untuk menyertai UMNO. Terdapat 40000 ahli ABIM ketika itu.

Anwar pernah dikatakan akan menyertai Parti Islam SeMalaysia (PAS)

Anwar pernah dianggap sebagai ‘Pemimpin al Kahfi’ oleh ahli-ahli PAS dan benar-benar berharap Anwar akan menyertai PAS. Subky Latif dalam bukunya Siapa Ganti Asri menamakan Anwar Ibrahim akan mengambil teraju PAS daripada Datuk Mohd Asri Haji Muda. Calon ini layak kerana idealisme dan prinsip perjuangan yang sama dengan PAS.Malahan Datuk Asri sanggup mengundurkan diri dari jawatan Yang diPertua PAS untuk memberi laluan kepada Anwar Ibrahim. Dalam pilihan raya umum 1978, Anwar dan ABIM pernah membantu Datuk Mohd Asri bin Haji Muda mempertahankan kerajaan PAS di Kelantan.

Beberapa pemimpin kanan ABIM menyertai PAS menjelang pilihan raya dan bertanding atas tiket PAS. Antaranya ialah Nakhaei Haji Ahmad, Datuk Fadzil Noor, Abdul Halim Arshad, Haji Abdul Hadi Awang, dan Ustaz Yahya Othman.

Keengganan Anwar menyertai PAS menyebabkan ada yang menuduh Anwar sebagai sudah mengaku kalah sebelum berperang dengan UMNO.

Anwar terjun ke dunia politik UMNO dan bertanding di kerusi parlimen Permatang Pauh di atas tiket UMNO dalam dalam tahun 1982. Beliau menang dengan majoriti yang besar. Beliau kemudian dilantik sebagai timbalan menteri di Jabatan Perdana Menteri. Dalam tahun yang sama Anwar menewaskan Haji Suhaimi Kamarudin, penyandang untuk menjadi ketua Pergerakan Pemuda UMNO. Anwar kemudiannya dinaikkan pangkat menjadi menteri penuh sebagai Menteri Belia, Kebudayaan dan Sukan.

Dua tahun kemudian Anwar dipindahkan kepada portfolio Kementerian Pertanian. Dalam tahun 1987 memenangi jawatan Naib Presiden UMNO dan kemudiannya dilantik sebagai Menteri Pendidikan. Beliau dilantik sebagai Menteri Kewangan dalam tahun 1991. Dalam tahun 1993 Anwar menewaskan Ghafar Baba untuk menjadi Timbalan Presiden UMNO dan kemudian dilantik sebagai Timbalan Perdana Menteri Malaysia.Tahun 1993, 95 % ahli UMNO menyokong Anwar. 137 daripada 145 mencalonkan Anwar. Ghafar hanya 7 bahagian sahaja.

Anwar pernah dipilih menjadi Presiden Persidangan Tahunan UNESCO dan Pengerusi Jawatakuasa Pembangunan dalam mesyuarat besama Bank Dunia dan Dana Kewangan Antarabangsa (IMF). Kerana sumbangannya terhadap kesefahaman antara kebudayaan beliau dianugerahkah ijazah kedoktoran kehormatan oleh Ateneo de Manila University dan anugerah presiden oleh Georgetown University.

Ramai yang meragui kemampuannya kerana tiada asas kewangan.Kadar pertumbuhan ekonomi naik 8% setahun selama 8 tahun berturut-turut. Dilantik Pengerusi Jawatankuasa Bank Dunia / Dana Kewangan Antarabangsa pada 1 April 1998. Beliau mula berkenalan dengan Presiden Bank Dunia, James Wolfenson dan Ketua Pengarah Dana Kewangan Antarabangsa (IMF), Michael Camdessus.

Anwar Ibrahim selaku Menteri Kewangan dilihat berjaya menangani kemelesetan ekonomi dan jatuhnya mata wang 1997. Datuk Seri Mahathir Mohamad dilihat mengharapkan kebijaksanaan Anwar untuk menangani masalah kemelesetan ekonomi malaysia pada masa itu.

Anwar sering mengadakan usrah, sembahyang jemaah di rumahnya dan memberi jamuan makan para wartawan Malaysia. Kegiatan ini dilihat sebagai kempen dan politik wang. Para pegawai kerajaan, akademis dan rakyat bawahan menyokong Anwar yang tertarik dengan wawasan Islamnya.

Golongan profesional merupakan rakan seangkatan dengan Anwar dan sama sekolah dengan Anwar di Maktab Melayu Kuala Kangsar. Contohnya Tan Sri Yahya Ahmad. Anwar selaku Menteri Kewangan banyak meluluskan peruntukan di Kelantan. Datuk Ahmad Zahid Hamidi selaku Ketua Pemuda UMNO dan Datin Siti Zaharah Sulaiman selalu Ketua Wanita UMNO/Timbalan Menteri Kesihatan dilihat menyokong Anwar.

Dr Mahathir Mohamad menyingkir Anwar Ibrahim dari jawatan Timbalan Perdana Menteri Malaysia pada 1998 dan kemudian dari Timbalan Presiden UMNO serta keahlian dalam UMNO.

Faktor utama penyingkiran Anwar kerana kemaraan Anwar tidak dapat dibendung lagi dan membahayakan kedudukan Dr Mahathir Mohamad sebagai Perdana Menteri Malaysia dan Presiden UMNO. Jika Dr Mahathir Mohamad lambat bertindak , kemungkinan Dr Mahathir akan ‘tersingkir’ sebagaimana Tunku Abdul Rahman dan Tun Hussein Onn.

Isu ‘Grand Design‘ diperkatakan di mana-mana dan wawasan Islam dibandingkan dengan Wawasan 2020. Dr Mahathir semakin malap.

Peluang terbaik menyingkirkan Anwar apabila tersebarnya surat layang 30 halaman di Perhimpunan UMNO dan kemudian terbit buku 50 Dalil Mengapa Anwar Tidak Boleh Jadi PM” oleh Khalid Jafri atau Datuk Abdul Khalid @ Khalid Jafri Bakar Shah.

Krisis politik dan pemecatan keluar dari UMNO

Anwar dipecat pada 1998 atas dakwaan rasuah dan liwat, dan beberapa bulan selepas itu, ditahan atas tuduhan perbuatan homoseksual. Setelah 3 kali pihak pendakwa memindah tuduhan, barulah Anuwar disabitkan kesalahan berdasarkan satu saksi. Saksi tersebut menjadi pertikaian kerana telah beberapa kali menukar pengakuan.

Datuk Seri Anwar Ibrahim kemudiannya disabitkan kesalahan di atas empat tuduhan rasuah berhubung penyalahgunaan kuasa dengan campur tangan dalam penyiasatan polis terhadap dakwaan salah laku seksual. Beliau menjalani hukuman enam tahun penjara sebelum dibebaskan oleh Mahkamah Persekutuan di sini apabila rayuannya dibenarkan bagi mengetepikan sabitan kesalahan meliwat berhubung pensabitannya dalam kes, iaitu genap enam tahun beliau dipecat daripada Kabinet.

Anwar Ibrahim ditahan oleh polis pada 7 Februari 2002.

Keputusan itu bermakna Anwar telah bebas daripada hukuman penjara sembilan tahun yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur pada tahun 2000 atas kesalahan tersebut.

Beliau akhirnya dipenjarakan dibawah tuduhan lain, diatas tuduhan beliau cuba mempengaruh penyiasatan polis ke dalam tuduhan beliau seorang homoseksual. Isteri beliau menubuhkan Parti Keadilan Rakyat untuk memperjuangkan Anwar dan politiknya.

Dalam tahun 2004 Mahkamah Persekutuan menerima rayuan Anwar terhadap pensabitan atas tuduhan liwat dan beliau seterusnya dibebaskan. Selepas dibebaskan beliau pergi ke Munich, Jerman untuk menjalani pembedahan dan rawatan. Beliau kemudiannya dilantik sebagai Ahli Bersekutu Kanan di Kolej Santo Anthony, Universiti Oxford. Selepas tamat tugasnya di Oxford beliau pergi ke Washington untuk mengambil jawatan sebagai profesor pelawat di School of Advanced International Studies (SAIS) dan kemudiannya di Universiti Georgetown.

Tun Mahathir Mohamad

Beliau merupakan anak bongsu di kalangan sembilan orang adik-beradik. Tun Dr. Mahathir memulakan alam persekolahan di Sekolah Melayu Seberang Perak pada tahun 1930 selama dua tahun. Beliau melanjutkan pengajian menengah di Goverment English School, Alor Setar yang kini dikenali sebagai Kolej Sultan Abdul Hamid. Beliau tamat dengan keputusan Senior Cambridge yang cemerlang pada tahun 1945.

Dalam tahun 1947, selepas tamat pengajian peringkat menengah, Dr. Mahathir telah ditawarkan biasiswa Kedah untuk melanjutkan pelajaran dalam bidang perubatan di King Edward VII College of Medicine, Singapura. Semasa di Kolej, beliau merupakan seorang pelajar yang tekun dan bersungguh-sungguh dalam pelajaran, aktif dalam sukan ragbi dan sentiasa mengambil berat tentang kebajikan pelajar-pelajar lain.

Pada tahun 1953, beliau telah dianugerahkan Ijazah Doktor Perubatan (M.B.B.S) dari Universiti Malaya, Singapura. Berbekalkan kelulusan berkenaan, Dr. Mahathir telah memulakan perkhidmatannya dalam kerajaan dengan menjadi doktor pelatih di Hospital Besar Pulau Pinang. Pada tahun 1954, Dr. Mahathir telah dilantik sebagai Pegawai Perubatan di Hospital Besar Alor Setar bagi memenuhi kontrak biasiswanya. Beliau juga telah memberikan khidmat perubatan di Langkawi, Jitra dan Perlis.

Perkenalan dengan seorang gadis dari Selangor bernama Siti Hasmah Mohd Ali yang mengikuti bidang pengajian yang sama di King Edward VII Collage of Medicine berlanjutan sehingga mereka menamatkan pengajian masing-masing. Hubungan erat yang terjalin semasa di Singapura telah diakrabkan lagi setelah kedua-duanya diijabkabulkan sebagai suami isteri pada Ogos 1956. Pasangan bahagia ini telah dikurniakan tujuh orang cahayamata iaitu Marina , Mirzan, Melinda, Mokhzani , Mukhriz , Maizura dan Mazhar.

Pada tahun 1957, setelah tamat kontraknya dengan kerajaan, Dr. Mahathir dengan bantuan dan kerjasama Dr. Siti Hasmah telah membuka klinik persendirian yang bernama Klinik MAHA, di Jalan Tunku Ibrahim, Alor Setar. Klinik MAHA merupakan klinik Melayu pertama di Negeri Kedah. Selain daripada perkhidmatan perubatan, klinik MAHA juga telah menjadi pentas untuk beliau menjalankan aktiviti-aktiviti perkhidmatan komuniti setempat.

Keperihatinan beliau terhadap masalah ekonomi dan politik Melayu telah diluahkan dalam bentuk rencana-rencana yang diterbitkan oleh Sunday Times di bawah nama pena ‘C.H.E Det’ antara tahun 1946-1950. Penulisan merupakan satu dari minat Dr. Mahathir hinggalah ke hari ini. Pada tahun 1945, semasa beliau masih dibangku sekolah, Dr. Mahathir telah menjadi penyunting Darul Aman, majalah rasmi keluaran Kolej Sultan Abdul Hamid.

Beliau juga berkhidmat sebagai penyunting sebuah majalah yang diterbitkan oleh kolej perubatan di mana beliau menuntut. Kegigihan dan semangat untuk menyuarakan pendapat melalui penulisan telah menyebabkan beliau menghasilkan pelbagai jenis penerbitan termasuklah buku “Dilema Melayu” yang diterbitkan dalam tahun 1970.

Selain daripada menulis, Dr. Mahathir juga merupakan seorang yang rajin membaca dan berpegang tuguh kepada prinsip bahawa pembelajaran adalah proses seumur hidup. Tuntutan profesional dan politik juga tidak menghalang beliau untuk menjadikan seni pertukangan kayu sebagai satu hobi. Dr. Mahathir dikenali sebagai seorang yang kreatif dan pernah mengikuti kursus pertukangan kayu di Great Britain untuk mempertingkatkan tahap kemahiran beliau. Dalam tahun 1989, berdasarkan minat yang berterusan dalam bidang ini, Dr. Mahathir telah dianugerahkan Honorary Freedom of the Worshipful Company of Carpenters oleh British Carpenters Society.

Penglibatan Dr. Mahathir di dalam arena politik tidak begitu ketara dalam tahun-tahun 1950an disebabkan beliau masih menuntut di Universiti. Walau bagaimanapun, beliau terus menulis esei dan komentar mengenai isu-isu sosio-politik negara di akhbar The Straits Times. Perletakan jawatan sebagai doktor kerajaan pada tahun 1957 telah membolehkan Dr. Mahathir bergiat semula didalam bidang politik. Beliau telah dipilih oleh UMNO untuk bertanding pada pilihanraya negeri tahun 1959, tetapi menolaknya.

Semasa pilihanraya umum tahun 1964, Dr.Mahathir diberi kepercayaan menjadi calon dan seterusnya berjaya memenangi kerusi Parlimen Kota Setar di atas tiket Parti Perikatan. Bermula dari sinilah beliau menempa nama di kalangan masyarakat dan senario politik negara.

Selepas memenangi pilihan raya umum pada tahun 1964, Dr. Mahathir dilantik sebagai Ahli Parlimen. Bagaimanapun, beliau hilang kerusi pilihan raya umum berikutnya iaitu pada tahun 1969.Antara faktor kekalahannya kepada Allahyarham Ustaz Yusuf Rawa pada ketika itu dikaitkan dengan kepribadiannya yang bersifat ‘ultra malay’.Hal ini menyebabkan masyarakat cina sepakat menolak beliau.

Kecenderungan dan minatnya yang mendalam dalam bidang pendidikan membolehkan beliau dilantik sebagai Pengerusi Majlis Pendidikan Tinggi yang pertama tahun 1968, Ahli Majlis Penasihat Pendidikan Tinggi pada tahun 1972, Member Of the University Court and University of Malaya council serta Chairman of the National University Council pada tahun 1974. Dr. Mahathir dilantik sebagai Senator pada tahun 1974. Beliau melepaskan jawatan ini untuk membolehkannya bertanding pada pilihan raya umum tahun 1974 yang mana beliau menang tanpa bertanding.

Berikutan daripada pilihanraya itu, Dr. Mahathir dilantik sebagai Menteri Pelajaran. Sebagai Menteri Pelajaran, langkah pertama dalam perancangan beliau adalah mengubah polisi pendidikan negara supaya ianya menggambarkan usaha-usaha ke arah menghapuskan kemiskinan dan mewujudkan keadilan untuk semua dan memastikan semua individu diberi peluang membaiki taraf hidup mereka. Sepanjang menjadi Menteri Pelajaran, beliau mengekalkan pembaharuan seperti peluang yang lebih kepada anak Melayu melanjutkan pelajaran di Institut Pengajian Tinggi, mengubah kuota kemasukan, dan beberapa kriteria kemasukan ke pusat-pusat tersebut, mengadakan biasiswa dan menubuhkan Maktab Rendah Sains Mara (MRSM).

Beliau juga bertanggungjawab meminda Akta Universiti dan Kolej Universiti (AUKU) 1975 yang ditentang oleh ahli akademik dan mereka yang terlibat dengan pendidikan.AUKU dilihat sebagai satu akta zalim dan mengekang kebebasan mahasiswa. Akan tetapi sebagai seorang yang berdisiplin dan tegas beliau berjaya melenyapkan kritikan terhadap polisi-polisi pendidikan. Kini, semua pusat pengajian tinggi diuruskan di bawah Panduan Kementerian Pengajian Tinggi. Kemenangan beliau di dalam pertandingan kerusi Naib Presiden dalam Perhimpunan Agong UMNO (Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu) tahun 1975 telah menyumbang kepada kejayaan politik beliau.

Berikutan kembalinya Tun Abdul Razak ke Rahmatullah dan perlantikan Tun Hussein Onn sebagai Perdana Menteri Malaysia ke-3 dan Presiden UMNO, Dr. Mahathir telah dilantik menjadi Timbalan Perdana Menteri dan pada masa yang sama menjadi Timbalan Presiden Parti.

Daripada jawatan Menteri Pendidikan, Dr. Mahathir berpindah ke Kementerian Perdagangan dan Industri dalam tahun 1978. Beliau juga adalah Pengerusi Jawatankuasa Pelaburan Kabinet dimana beliau tidak putus-putus menggalakkan perdagangan dan pelaburan asing.

Kemenangan Dr. Mahathir dalam pilihanraya umum tahun 1978 telah membolehkan beliau mengekalkan jawatannya di dalam kabinet dan parti. Akhirnya, pada 16 Julai 1981 berikutan perletakan jawatan Perdana Menteri oleh Tun Hussien Onn atas sebab kesihatan, Dr. Mahathir telah dipilih menjadi Presiden UMNO dan Perdana Menteri yang ke- 4 pada usia 55 tahun.

Dr. Mahathir digelar “Bapa Pemodenan Malaysia” dan merupakan pemimpin yang paling lama memegang jawatan sebagai Perdana Menteri, iaitu dari 16 Julai 1981 hingga 31 Oktober 2003. Semasa pentadbirannya,beliau berkhidmat bersama-sama 4 orang timbalan iaitu Musa Hitam,Tun Ghafar Baba, Tokoh Karismatik Dato’ Seri Anwar Ibrahim dan Dato’ Seri Abdullah Ahmad Badawi.

Sepanjang 22 tahun beliau memegang jawatan pentadbiran tertinggi negara, banyak kemajuan dan pembangunan yang telah beliau rancang dan laksanakan. Walaupun kadangkala cetusan idea dan wawasan beliau kurang difahami, namun hakikatnya beliau merupakan seorang yang berpandangan jauh dan terkehadapan, malah lebih jauh daripada pemikiran orang Melayu khususnya.

Pada tahun 1997, majalah Asiaweek telah menamakan Dr.Mahathir sebagai antara 50 individu yang paling berkuasa di Asia, dimana beliau menduduki tempat kedua dalam senarai yang dikeluarkan oleh majalah tersebut.

Penamaan beliau memang tepat kerana ekonomi dunia ketika itu berada dalam kegawatan manakala krisis matawang melanda kebanyakan negara di dunia terutamanya negara-negara di Asia seperti Indonesia, Thailand dan Filipina.

Dr. Mahathir berjaya mengawal kegawatan ekonomi dengan menambat ringgit kepada dollar Amerika, satu pendekatan yang mendapat kritikan hebat pada mulanya oleh badan kewangan dunia seperti Bank Dunia dan International Monetary Fund (IMF). Terbukti kesannya, Malaysia adalah satu-satunya negara yang berjaya melepaskan diri daripada belenggu kegawatan tersebut tanpa perlu ‘mengikat diri’ kepada syarat-syarat yang ditetapkan oleh IMF seperti yang berlaku kepada negara-negara lain di Asia. Malah, Pengurus Besar IMF, Horst Kohler, pernah memuji tindakan yang diambil Dr. Mahathir dalam mengawal matawang negara.

Kedudukan beliau sebagai Chief Executive Officer (CEO) Malaysia adalah sesuai dan tepat dengan visi yang beliau rancang dan sasarkan. Dr. Mahathir telah mengubah sektor ekonomi asas negara daripada sebuah negara yang berasaskan pertanian kepada sebuah negara berasaskan perindustrian. Detik-detik awal beliau diamanahkan menjadi Perdana Menteri Malaysia, sektor ekonomi negara pada ketika itu banyak bergantung kepada bahan komoditi utama seperti getah, kelapa sawit, timah dan industri petroleum yang masih lagi diusahakan secara kecil-kecilan.

Memandangkan komoditi tidak dapat membantu mewujudkan lebih banyak peluang pekerjaan, maka pada awal tahun 1980-an Dr. Mahathir telah membuat keputusan untuk mempelbagaikan kegiatan ekonomi negara dan sekaligus mengurangkan pergantungan terhadap bahan komoditi. Keputusan yang beliau ambil adalah tepat kerana pada pertengahan tahun 1980-an, harga bahan-bahan komoditi jatuh dengan teruk. Hal ini ditambah pula dengan peningkatan harga matawang Yen yang menyebabkan berlaku kegawatan ekonomi selama beberapa tahun.

Kini, kebergantungan ekonomi negara terhadap bidang perindustrian begitu ketara apabila sektor perkilangan membentuk 30% daripada asas ekonomi negara manakala sektor pertanian menurun kepada 8% sahaja berbanding 23% kira-kira 22 tahun lalu.

Dr. Mahathir telah memperkenalkan dasar Persyarikatan Malaysia iaitu suatu dasar di mana Malaysia diandaikan sebagai sebuah syarikat dan rakyatnya sebagai pekerja dan pemegang saham. Beberapa agensi kerajaan telah diswastakan untuk meringankan bebebanan kewangan dan kerajaan. Dimasa pentadbirannya banyak syarikat-syarikat utiliti seperti Lembaga Letrik Negara, Jabatan Telekom dan sebagainya, telah disenaraikan sebagai korporat awam. Persyarikatan Malaysia telah berjaya meningkatkan prestasi, daya pengeluaran serta imej negara.

Di antara langkah-langkah lain, ialah peningkatan pembangunan industri berat dan yang penting juga pertukaran teknologi asing kepada teknokrat Malaysia. Salah satu kejayaan didalam gerakan ini ialah penubuhan industri otomatif negara, yang menunjukkan kereta-kereta dan motosikal nasional adalah yang terlaris di Malaysia. Persyarikatan juga bertujuan menjana kerjasama dan bekerja sebagai rakan kongsi antara sektor awam. Dr. Mahathir juga meningkatkan penyertaan bumiputera dalam pemilikan saham sektor perusahaan dan perdagangan dengan penubuhan Permodalan Nasional Berhad (PNB) dan Amanah Saham Nasional serta Amanah Saham Bumiputera dan beberapa saham amanah dalam porfolio PNB.

Dalam usaha melakar nama negara di arena antarabangsa, pelbagai projek gergasi telah diilhamkan oleh Dr. Mahathir. Antara yang terawal ketika beliau baru memegang jawatan sebagai Perdana Menteri ialah projek pengeluaran kereta proton melalui HICOM (Heavy Industries Corporation of Malaysia). Walaupun projek beliau ini dianggap agak keterlaluan memandangkan negara ketika itu masih muda dalam projek pembuatan kereta nasional namun negara kita boleh berbangga kerana projek ini begitu berjaya sehingga mampu bersaing dengan pengeluar kereta lain di seluruh dunia.

Sebagai orang yang memegang tampuk tertinggi pengurusan negara, masalah kewangan sering menjadi perhatian beliau dan antara tugas penting beliau adalah memastikan perbelanjaan kewangan negara berada dalam keadaan terkawal.

Dasar penswastaan negara ialah contoh pengurusan kewangan beliau yang agak memberangsangkan walaupun mencetus kontroversi di awal perlaksanaannya. Dasar yang diperkenalkan di penghujung tahun 1980-an ini bertujuan mengurangkan perbelanjaan oleh pihak kerajaan di samping memberi perkhidmatan yang lebih baik.

Walau banyak pihak mempersoalkan dasar ini, disebabkan terdapat tuduhan berlaku sikap pilih kasih terhadap syarikat yang ditawarkan projek-projek kerajaan, namun lebih ramai orang dapat menikmati hasil yang lebih baik daripada dasar yang dibuat ini.Selain itu, dasar ini juga membawa perubahan yang sangat besar terutamanya dalam bidang teknologi kerana pihak-pihak yang terbabit perlu mempunyai kepakaran dalam bidang teknologi untuk memastikan perkhidmatan yang ditawarkan murah tetapi bermutu tinggi.

Kebijaksanaan Tun Dr. Mahathir dalam mengurus ‘perniagaan’ sememangnya sesuatu yang semula jadi kerana beliau pernah menjadi usahawan muda di Pekan Rabu, Alor Setar semasa masih berada di alam persekolahan.

Selain projek kereta nasional, satu lagi projek besar (mega project) yang beliau cetus ialah Koridor Raya Multimedia atau Multimedia Super Corridor (MSC). Projek ini diilhamkan dan direalisasikan memandangkan Dr. Mahathir telah sedar akan peri pentingnya teknologi maklumat dan komunikasi (ICT) dalam dunia perdagangan masa kini dan masa depan.

Projek-projek besar yang dibangunkan dan direalisasikan semasa beliau menjadi ‘CEO’ Malaysia antaranya ialah Lapangan Terbang Antarabangsa Kuala Lumpur (KLIA), Stadium Nasional Jalil, Litar Antarabangsa Sepang, tempat perlumbaan sukan permotoran berprestij, Formula One dan Menara Berkembar Petronas.

Projek-projek ini secara tidak langsung berjaya meletakkan Malaysia sebagai sebuah negara sedang membangun yang dikenali dunia. Malah corak pentadbiran dan ketegasan yang ditunjukkan oleh Dr. Mahathir semasa menjadi Perdana Menteri menyebabkan negara ini disegani dunia.

Sepanjang tempoh 22 tahun sebagai Perdana Menteri, Dr. Mahathir telah membawa Malaysia ke persada kecemerlangan. Malaysia telah melalui pelbagai pembaharuan fizikal, mental dan sosial. Malaysia telah menjadi negara yang disegani dan dihormati di pentas dunia. Malaysia mampu berdiri sama tinggi dan duduk sama rendah dikalangan negara-negara maju dunia.

Kejayaan Malaysia sebagai negara membangun dan sebuah negara Islam yang unggul di rantau ini telah diiktiraf dunia. Warisan pusaka yang ditinggalkan oleh Dr. Mahathir dapat kita lihat berada di mana sahaja.

Beliau adalah salah seorang alumni Universiti Malaya yang membanggakan nama uniperdana.

(Sumber – Blog Persendirian)

Datuk Profesor Dr. Ghauth Jasmon

Sebelum itu, Dr. Ghauth Jasmon merupakan presiden Universiti Multimedia dan CEO Kolej Antarabangsa Unity.

Dr. Ghauth Jasmon telah menamatkan pengajian beliau dengan Ijazah Kelas Pertama Kejuruteraan Elektrik pada 1979 dan Ijazah Kedoktoran dalam Kejuruteraan Sistem Kuasa pada 1982 dari Universiti London.

Kerjaya akademiknya bermula sebagai pensyarah di Jabatan Kejuruteraan Elektrik, Universiti Malaya pada 1982. Beliau telah dilantik sebagai Ketua Jabatan Kejuruteraan Elektrik pada 1986 hingga 1988. Melalui kajian, penerbitan dan perundingan, Dr. Ghauth telah dinaikkan kepada Profesor Madya pada 1989 dan Profesor pada 1992.

Pada tahun yang sama, beliau telah dilantik sebagai Dekan Fakulti Kejuruteraan dan memegang jawatan itu hingga Ogos 1995. Ketika beliau memegang jawatan dekan, beliau memperkenalkan Program Pembangunan Alam Sekitar yang melibatkan Ijazah dalam Kejuruteraan, Ukur Bahan dan Tanah dan beberapa ijazah Kejuruteraan yang baru seperti Bahan, Telekomunikasi, Perkilangan dan Persekitaran. Kemudian, Dr. Ghauth telah dilantik sebagai Timbalan Naib Canselor (Pembangunan) pada Ogos 1995.

Prof. Dr. Ghauth kemudiannya dijemput oleh Telekom Malaysia untuk mengasas dan membina Universiti Telekom (universiti swasta pertama di Malaysia) pada Oktober 1996 dan bertugas sebagai Presiden pada Disember 1996. Pada Mac 1997, kerajaan meminta beliau untuk membina Universiti Multimedia (MMU) di Koridor Raya Multimedia (MSC), Cyberjaya.

MMU di MSC telah dicadangkan kerajaan untuk menjadi pemangkin kepada pembangunan ICT sepertimana peranan Universiti Stanford di Lembah Silikon. Menjelang Jun 2007, MMU telah mempunyai 22,000 pelajar, 1,600 pekerja, 7 fakulti dan satu Pusat Asasi. MMU juga mempunyai 3800 pelajar antarabangsa dari 81 negara, kakitangan akademik dari 30 buah negara dan bekerjasama dengan banyak syarikat serta agensi luar negara.

Prof. Ghauth menamatkan perkhidmatannya sebagai Presiden MMU pada penghujung bulan Disember 2007 dan mengambil jawatan sebagai Ketua Pegawai Eksekutif bagi Kolej Antarabangsa Unity (UCI). Beliau mengambil jawatan tersebut kerana beliau telah ditawarkan untuk mengarahkan penukaran UCI menjadi universiti swasta, yang dijangka berakhir pada penghujung 2008. Universiti baru itu bakal terletak di tengah-tengah Petaling Jaya dan beliau ingin membentuk universiti bandar ini menjadi institusi berteknologi tinggi bertaraf dunia.

Kembalinya beliau ke Universiti Malaya ibarat ‘Sireh pulang ke Gagangnya’. Dr Ghauth walaupun tegas, namun tetap dihormati mahasiswa dan kakitangan universiti lantaran sikapnya yang mesra dan bertimbang rasa. Beliau juga dikenali sebagai Naib Canselor yang kuat dan cepat berkerja sebagaimana Allahyarham Dr Abdullah Sanusi Ahmad.

(Rujukan – Wikipedia)

Perlantikannya juga dikatakan menimbulkan rasa tidak puas hati Timbalan Naib Canselor HEPA pada ketika itu, Dr Razali Agus yang sejak awal melobi untuk dilantik sebagai NC.

Beliau mendapat pendidikan awal di Kolej Tunku Kurshiah and Victoria Institution. Rafiah yang juga pemegang sarjana muda dan sarjana undang-undang dari Queen’s University of Belfast, United Kingdom mempunyai rekod perkhidmatan yang cemerlang dalam sektor awam dan swasta dan juga di peringkat antarabangsa.

Beliau pernah berkhidmat sebagai Penolong Setiausaha Agung bagi Pengurusan Sumber Manusia Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) dari 1997 hingga 2002, Penolong Gabenor Bank Negara Malaysia (1995-1997) dan juga Pengurus Besar Sumber Manusia Malayan Banking Berhad (1991-1995).

Beliau merupakan Pengarah Eksekutif International Centre for Leadership in Finance (ICLIF), pernah berkhidmat sebagai pensyarah, Timbalan Dekan dan Dekan Fakulti Undang-undang Universiti Malaya dari tahun 1974 hingga 1988.

Sewaktu bertugas di Fakulti Undang-Undang Universiti Malaya, beliau dikenali sebagai seorang yang tegas dan memiliki daya keintelektualan yang tajam. Beliau juga berjasa kepada mahasiswa UM melalui makalah perundangannya yang berkaitan dengan AUKU.

Di antara kampus-kampus di Malaysia, UM adalah kampus yang paling kurang menghukum pelajar yang disabitkan kesalahan di bawah AUKU. Kebanyakkannya hanya diberikan amaran dan dikenakan denda yang ringan. Ia berikutan pengaruh penulisan dan penglibatan pensyarah yang matang dalam memikirkan masa depan dan kebajikan mahasiswa.

Pada 26 Jun 2009, Rafiah Salim dilantik sebagai Pengarah Institut Pengupayaan Wanita bagi Pergerakan Negara-negara Berkecuali (NIEW). Beliau juga rakyat Malaysia pertama yang dipilih memegang jawatan Penolong Setiausaha Agung di Pertubuhan Bangsa-bangsa Bersatu (PBB).

(Rujukan – Wikipedia dan blog-blog persendirian)

Profesor Datuk Dr. Hashim Yaacob

Dilahirkan di Tanah Merah, Kelantan, beliau berasal dari keluarga susah yang ibu dan bapanya merupakan penoreh getah yang buta huruf, di sekolah kampung yang serba kekurangan dan kini menjadi profesor terbilang di bidang perubatan mulut.

Beliau mendapat lima distinction dalam peperiksaan LCE di sekolah bukan berasrama pada tahun 1965 dan merupakan salah seorang pelajar LCE terbaik di zamannya.

Kemudiannya mendapat gred satu dengan agregat yang amat cemerlang dalam peperiksaan MCE tiga puluh tahun yang lalu. Setelah itu beliau ke ITM dan Universiti Otago, New Zealand. Lima tahun kemudian beliau kembali ke tanah air dan mengajar di Fakulti Pergigian Universiti Malaya.

Di sinilah Hashim mengembangkan kerjayanya sebagai pensyarah setelah melanjutkan pelajaran di Universiti London dan The Royal College of Surgeon and Pyhsician of Glasgow, United Kingdom.

Antara kerjaya beliau ialah pelantikan sehingga menjadi ketua jabatan, profesor madya, profesor termuda pada waktu itu , dekan, Timbalan Naib Canselor dan akhirnya menjawat jawatan Naib Canselor Universiti Malaya.

Prof. Hashim pernah ditimpa masalah dan dipecat secara tidak hormat dari menjadi Dekan Fakulti Pergigian Universiti Malaya. Punca pemecatan itu bagaimanapun tidak diketahui.

Namun, beliau percaya pada kebaikan dan kebenaran. Selama lebih lima tahun beliau mengumpul kekuatan dan akhirnya bangkit. Dalam mengisi waktu-waktu itulah Hashim menulis puisi, mengambil diploma Pengajian Islam dari UIA dan menyertai Pasukan Simpanan Tentera Laut Diraja Malaysia.

Pada hari ini Hashim telah menjawat pangkat komander di dalam pasukannya dan menjadi pemuisi yang ulung dan terkenal. …akulah hulubalang yang dibuang di tepi jamban… demikianlah antara bait puisi yang ditulis Hashim.

Antaranya kejayaan menjadi orang pertama di dunia yang menemui tempat membiaknya Human Herpes Virus-7. Menerima Anugerah Fellowship In Dental Surgery of The Royal College Of Surgeon of England dari Britain dan Anugerah Fellow Pengasas Patologi Mulut dari The Royal College of Pathologist of Australasia dari Australia.

Beliau juga telah menerima Anugerah Charted Biologist dari Institute of Biology, Britain. Kesemuanya diraih dari hasil usaha kerja keras dan yakin diri.

Demikian juga halnya apabila Hashim menekuni hobinya dalam bidang puisi. Minatnya tersebut telah disempurnakannya di dalam empat buah antologi puisinya, yang antaranya adalah keluaran Dewan Bahasa dan Pustaka. Juga beberapa hasil seni khatnya yang terpampang di beberapa sudut di Universiti Malaya.

Kecemerlangan perkhidmatan Hashim terhadap masyarakat mendapat pengiktirafan apabila beliau dianugerahkan Dato’ Paduka Setia Mahkota Kelantan oleh Sultan Kelantan baru-baru ini yang membawa gelaran Datuk.

Beliau juga terkenal sebagai penyair yang berbakat dan menghasilkan 5 buku puisi: Air Penawar Sekacang Kelat, Air Manik Astagina, Misi, Tanah Serendah Sekebun Bunga and Aku Hanya Mahu ke Seberang. Tiga daripada buku itu diterbitkan oleh Dewan Bahasa dan Pustaka. Bukunya Aku Hanya Mahu ke Seberang mendapat Anugerah Sastera Perdana (2002).

Beberapa puisinya diterjemahkan oleh Victor Pogadaev ke dalam bahasa Rusia dan diterbitkan dalam buku berjudul Poyusyi Bambuk (Buluh Seruling) di Moscow pada tahun 2005. Dalam prakata buku itu “Dunia di Mana Buluh Menyuling Lagu Merdu dinyatakan bahawa keikhlasan dan kesederhanaan bentuk puisinya ialah antara yang terbaik dalam sastera Melayu moden.

(Sumber – Wikipedia)

Profesor Dato’ Dr. Anuar Zaini Md Zain

Beliau memegang ijazah dalam Endocrinology dan Perubatan Metabolik dari United Kingdom (Royal Victoria Infirmary, Newcastle) dan Australia (Medical Research Center, Prince Henry Hospital, Melbourne).

Beliau adalah Fellow Kanan di Royal College of Physicians Edinburgh UK (FRCPEdin) dan the Royal Australasian College of Physicians (FRACP).

Beliau memulakan karier akademik di Fakulti Perubatan UM pada 1976 dan pernah menjawat jawatan dekan selama 12 tahun sebelum dilantik sebagai Naib Canselor Universiti Malaya pada tahun 2000. Tiga tahun sebelum itu, beliau juga adalah CEO Pusat Perubatan Universiti Malaya (PPUM).

Profesor Dr. Anuar Zaini dikenali dengan agenda semangat ‘kekitaan’ dalam kalangan warga Universiti Malaya. Beliau disayangi pelajar dan kakitangan sebagai seorang NC yang mesra dan menolak budaya politik sempit di kalangan warga universiti.

Namun pada tahun 2001, beliau dikecam dan dikritik oleh ahli politik luar yang campur tangan dalam urusan dalaman universiti membabitkan peristiwa DTC terbakar pada tahun 2001. Azalina Othman Said, Ketua Penaja Sayap Puteri UMNO pernah secara terbuka mengkritik beliau kerana dilihat tidak tegas dalam menguruskan isu ‘DTC Terbakar’. Natijahnya, Azalina dihalau secara terhormat oleh seorang mahasiswa sewaktu mula mempengerusikan sebuah forum di Kompleks Perdana Siswa (KPS) UM.

Selain itu, Prof. Dr Anuar adalah Presiden Malaysian Diabetes Association (MDA) selama 10 tahun dari 1990. Di peringkat antarabangsa,beliau adalah Timbalan Pengerusi Persekutuan Diabetes Antarabangsa – Western Pacific Region dari tahun 1997 hingga 2000.

(Rujukan – Blog Persendirian)

Allahyarham Tan Sri Dato’ Dr. Haji Abdullah Sanusi Ahmad

Beliau dilahirkan pada 30 Januari 1936 di Kuala Pilah, Negeri Sembilan dan telah melangsungkan perkahwinan dengan Puan Sri Hashimah Hj Ismail dan dikurniakan 4 orang cahayamata iaitu Faizal, Mudzafar, Redza dan Iskandar.

Mendapat pendidikan awal di Tuanku Muhammad School (TMS) , Kuala Pilah, Negeri Sembilan. Beliau mendapat ijazah pertama dalam bidang Ekonomi, Pengajian Melayu dan Belanda pada 1960 dan 1961 daripada Universiti Malaya Singapura (1960) dan Universiti Malaya Kuala Lumpur (1961).

Kemudian beliau mendapat Certificate in Government dan Development, Oxford University, United Kingdom (1967) dan Certificate in Management Services, Royal Institute of Public Administration (London) (1968). Beliau kemudiannya telah melanjutkan pelajaran ke peringkat ijazah kedua di Pittsburg University, Amerika Syarikat dan Southern California University, Amerika Syarikat. Akhirnya beliau menamatkan ijazah kedoktorannya di Southern California Univeristy, Amerika Syarikat.

Beliau pernah memegang beberapa jawatan penting di dalam kerajaan, antaranya Pengarah Awam Unit Pengurusan Moden dan Tenaga Kerja, Jabatan Perdana Menteri (Apr. 1977-Dis 1980), Setiausaha Am Kementerian Perusahaan Awam (Jan. 1981-Mac 1986), Naib Presiden Sektor Pengurusan Sumber Manusia PETRONAS (Apr 1986-1994), Naib Canselor Universiti Malaya dari tahun 1994 hingga 2000 serta Presiden dan Ketua Eksekutif merangkap Naib Canselor Universiti Terbuka Malaysia (OUM) dari April 2001 hingga 2003.

Dalam sektor koperasi, beliau telah menjadi Ahli Lembaga syarikat-syarikat besar seperti Lembaga Padi dan Beras Negara, Petronas Carigali Sdn.Bhd. dan Nationwide Express Courier Bhd.

Di Universiti Malaya, beliau terkenal sebagai seorang Naib Canselor yang tegas dan laju berkerja. Sosok tubuh yang tinggi dan keintelektualan beliau adalah antara elemen penting yang menyerlahkan karisma Dr. Abdullah sebagai peneraju utama universiti.

Beliau meninggal dunia pada 29 November 2003 kerana sakit jantung. Allahyarham selamat dikebumikan di tanah perkuburan Bukit Kiara, Damansara, Kuala Lumpur pada kira-kira jam 2.00 petang hari berkenaan.

(Rujukan – Wikipedia)

Dato’ Dr. Syed Hussein Alattas

Syed Hussein was born in Bogor, Indonesia. His grandfather, Sayyid ‘Abd Allah bin Muhsin al-Attas, came from Hadhramaut and settled in Bogor. Syed Hussein is the older brother of Syed Muhammad Naquib al-Attas.

Syed Hussein was among several intellectuals who formed Gerakan in 1968 as an offshoot of the defunct Labour Party. Gerakan was relatively successful in the 1969 general election, where it campaigned on a platform of social justice and the reduction or elimination of Bumiputra privileges outlined by Article 153 of the Constitution. Gerakan held a victory rally in the capital of Kuala Lumpur to celebrate.

However, it deviated from its planned route into Malay areas of the city, where party members jeered at the Malays. Although an apology was issued the following day, the United Malays National Organisation (UMNO), a major component of the ruling Alliance coalition government, held a retaliatory rally. This rally soon degenerated into outright rioting with at least 180 people killed during the subsequent riots (although other estimates put it substantially higher). As a result, a state of emergency was declared, and Parliament was suspended; it did not reconvene until 1971.

When Gerakan joined the Alliance coalition government in 1972, Syed Hussein left to help form Pekemas (Parti Keadilan Masyarakat Malaysia, or Social Justice Party of Malaysia), based on similar principles that Gerakan had been formed on. However, the party collapsed in 1978 due to massive defections to the Democratic Action Party (DAP).

Akademic Career

Syed Hussein’s academic career began at the Dewan Bahasa dan Pustaka publishing house, where he worked as head of the research department from 1958 onwards. He began lecturing part-time in philosophy at the University of Malaya in 1960, and served as the Head of the Cultural Division at the University’s Department of Malay Studies from 1963 to 1967.

He served as the Head of the Department of Malay Studies in the National University of Singapore from 1967 to 1988, before quitting to form Gerakan. He returned to academia as the Vice-Chancellor of the University of Malaya in May 1988, before becoming a professor at the Centre for General Studies in the Universiti Kebangsaan Malaysia in 1995. He later transferred to the Department of Anthropology and Sociology in 1997, before becoming principal research fellow at the Institute of the Malay World and Civilisation of the same university in 1999.

Syed Hussein has authored a substantial number of books, many of them on corruption.

In 1966, Syed Hussein began pondering the question of why Western colonialists had, for four centuries, considered the natives of the Malay archipelago to be generally lazy, since Europeans had not arrived until the 17th century. His research eventually produced The Myth of the Lazy Native, a book which was published in 1977.

In the book, he cited one instance of a “denigrating” view of the natives, when a German scientist suggested that the Filipinos made their oars from bamboo so they could rest more frequently: “If they happen to break, so much the better, for the fatiguing labour of rowing must necessarily be suspended till they are mended again.” Syed Hussein criticized such beliefs in the book as ranging “from vulgar fantasy and untruth to refined scholarship.” He also asserted that ” the image of the indolent, dull, backward and treacherous native has changed into that of a dependent one requiring assistance to climb the ladder of progress”.

Death

Syed Hussein died after a fall in his home on January 23, 2007. The cause of death was later declared to be a heart attack.He was buried at Bukit Kiara Muslim Cemetery, Kuala Lumpur.

(Source – Wikipedia)

Yang Mulia Professor Diraja Ungku Abdul Aziz bin Ungku Abdul Hamid

Beliau dilahirkan di London pada 28 Januari 1922, merupakan keturunan Diraja Johor. Bapanya Ungku Abdul Hamid bin Ungku Abdul Majid merupakan seorang Leftenan dalam pasukan tentera Timbalan Setia Negeri Johor (JVC). Ibunya bernama Hamidah binti Abdullah.

Beliau telah berkahwin dengan Sharifah Azah Aziz, seorang budayawan terkenal dan telah dikurniakan seorang anak perempuan iaitu YM. Tan Sri Dato’ Sri Dr. Zeti Akhtar, Gabenor Bank Negara Malaysia sekarang.

Beliau mendapat pendidikan awal di Sekolah Melayu Batu Pahat, kemudian menyambung pengajiannya di Raffles College kemudiannya Universiti Malaya Singapura dan mendapat ijazah pada 1951. Kemudian pada 1964, beliau mendapat Ijazah Doktor Falsafah dalam bidang ekonomi di Waseda University, Tokyo, Jepun.

Beliau menyertai Perkhidmatan Awam Johor (JCS) pada 1951, kemudian sebagai Pensyarah Ekonomi di Universiti Malaya Singapura (1952-1961). Pada tahun 1961-1965, beliau telah dilantik sebagai Profesor dan Dekan di Fakulti Ekonomi dan Pentadbiran di Universiti Malaya, Kuala Lumpur.

Kemudian, beliau dilantik sebagai Naib Canselor Universiti Malaya dari Oktober 1968 hingga Februari 1988. Beliau merupakan Naib Canselor Universiti Malaya paling lama berkhidmat dengan universiti tersebut iaitu kira-kira 20 tahun.

Anugerah

Beliau yang dianugerahkan gelaran Professor Diraja pada 17 Jun 1978, juga merupakan pengasas gerakan koperasi dan Yang Dipertua ANGKASA sejak ditubuhkan pada 1971. Pada 1997, beliau telah dianugerahkan Tokoh Maal Hijrah oleh DYMM Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong. Beliau juga merupakan Pengerusi Cosmopoint.

Beliau juga menempa sejarah negara apabila menjadi penerima pertama ‘Anugerah Melayu Terbilang’ sempena sambutan ulang tahun Ke-59 UMNO di Pusat Dagangan Dunia Putra (PWTC) 11 Mei 2005.

Di kalangan aktivis mahasiswa, beliau terkenal dengan kata pengantarnya dalam buku Mahasiswa Menggugat iaitu “Belajar sambil MENCABAR, Pengetahuan tidak terjuntai seperti pisang, Bangsamu tidak termaju tanpa pemimpin, berpengalaman,mencabar DAN terpelajar. Biarlah mahasiswa mencabar asalkan sambil itu mereka belajar”.

Sumbangan

Antara sumbangan utama Ungku Aziz kepada negara ialah:-

• Perlaksanaan Dasar Ekonomi Baru (DEB) bagi membantu bumiputera menikmati agihan kekayaan negara serta Majlis Perundingan Ekonomi Negara (Mapen) II.
• Pencetus idea penubuhan
  • Lembaga Urusan dan Tabung Haji (LTH)
  • Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP)
  • Angkatan Koperasi Kebangsaan Berhad (Angkasa)
  • Universiti Malaya
    • Akademi Islam
    • Pusat Asasi Sains
    • Pekanbuku.

(Rujukan – Wikipedia)